تماس با ما درباره ما
کد خبر: 809

یادداشتی کوتاه بر فیلم های سی و ششمین فیلم‌های جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران

جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران

یادداشتی کوتاه بر فیلم های سی و ششمین فیلم‌های جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران/

سینماآنلاین- در مدت برگزاری جشنواره فیلم کوتاه تهران به تماشای چند اثر نشسته ایم که در ادامه، با یادداشتی کوتاه کیفیت آنها را بررسی می‌کنیم.

 

- دراپ- اثر شاهین حق شعار: 

معما و مساله در این فیلم در حداقل ممکن خود را نشان می‌دهد. تمرکز روی طراحی صحنه، فیلم‌برداری، بازی بازیگران و گریم به حدی بالاست که فقط این عوامل هستند که تا ثانیه‌های پایانی در حال خودنمایی‌اند. 

در اواسط فیلم٬ درست در زمانی که انتظار یک معمای پیچیده را داریم٬ داستان به صورت معمول بیان می شود

به همین دلیل است که تماشاچی متوجه تغییرات درونی شخصیت‌ها و تغییر روند قصه در طول فیلم نخواهد شد. 

 

- اسباب‌بازی – اثر نیما رحیم‌پور: 

نقطه‌ی اوج فیلم  برگ برنده‌ی نویسنده است. 

موسیقی و صدا نقش کمرنگی در پیشبرد قصه ایفا می‌کنند و سایر المان‌ها نیز به صورت مینیمالی رعایت شده‌اند. 

اثری کاملا معقول که قابلیت حضور در جشنواره های بین المللی را دارد.

 

- اِشغال – اثر علی عزیزی: 

داستانی قدیمی که در موقعیتی جدید روایت می‌شود. سیاه و سفید بودن تصویر و طراحی صحنه و لباس دقیق کمک می‌کند که تصویر علاوه بر خلق فضای جنگ جهانی دوم، نقش القای سیاه و چرک بودن داستان را هم به عهده داشته باشد. باز شدن مشت نویسنده و نقطه اوج داستان هم در دقایق آخر اتفاق می‌افتد که حاصل جمع سایر

 

- خانم و آقای فلانی – اثر شیرین قره‌داغی: 

فضای فیلم با تمام توان به واقعیت نزدیک شده است.  هر دو بازیگر فیلم به خوبی از پس نقش‌ها برآمده اند و تنها مشکل اساسی فیلم، ناتوانی در ایجاد یک گره‌ی ملموس و عدم نزدیک شدن به بحران است.

اما فیلم تا انتها خاصیت خود را حفظ کرده و تمام دیدگاه کارگردان اجرا می شود.

 

- کوچه – اثر محمدرضا مصباح: 

در این فیلم، شاهد بازیگران مطرح و قبلا شناخته شده در گونه‌ی درام هستیم که این امر، خود می‌تواند دست فیلم‌ساز را تا حدودی برای رد کردن مرحله‌ی آشنایی با شخصیت -برای تماشاچی ایرانی- را باز بگذارد. 

همچنین فیلم‌ساز توانسته خطر روایت یک قصه‌ی جدید در فضایی قدیمی و پر تکرار را به کمک عدم پیچیدگی دیالوگ‌ها، از سر بگذراند.

جنبه‌های فنی فیلم در حد قابل قبولی هستند و به نظر می‌رسد که تنها موسیقی فیلم است که عامدانه نقش پررنگی به خود گرفته است. در این میان این داستان فیلم است که در بیان قصه اش به کامیابی می‌رسد.

 

*محمد پورصادقی

*مریم امین


 

ارسال نظر