تماس با ما درباره ما
کد خبر: 261

هوایی تازه برای رهایی آدم‌ها

نگاه روز | جبارآذین

«سرکوب» سالم و محترم است

رضاگوران از تاتر به سینما آمده و مانند اغلب تاتری‌های باسواد و پرمطالعه، باخود نگاه‌ها و نگره‌های تئاتری را وارد ساختار درام‌های سینمایی کرده است، بدون آنکه ساخته قابل تامل سینمایی او، گرفتار قالب‌های تئاتری و یا چارچوب‌های رایج سینمایی باشد.

لوکیشن ثابت، فضاسازی‌های معدود و بازیگران محدود، ولی کاربلد، می‌توانستندازسرکوب، یک تاتر فیلم شده بسازند، لیکن رضاگوران با خلق به نسبت خوب میزانسن‌های دوربین و بازی‌ها و تکیه برمضامینی چون غربت، تنهایی و سرگشتگی انسان در موقعیت‌های گوناگون، پردازش باورپذیر شخصیت‌ها و هدایت درست بازی‌ها، توانسته است ازسرکوب، فیلمی اجتماعی، انسان‌محور و اثری وامدار تاتر و وفادار به اسلوب فیلم و سینما بسازد.

گرچه گاه فیلمبرداری و تدوین و موسیقی، راه تنفس محتوای فیلم را تنگ می‌کنند، اما درکل درخدمت ساختار و مضمون و پرداخت انسانی و آرمانی سوژه‌های ساخته گوران قرار دارند.

سرکوب، اولین گام رضا گوران را در سینما امیدوارانه نشان می‌دهد و امتیازی دیگر در کارنامه حبیب اسماعیلی، تهیه کننده خوش سابقه آن می‌نشاند.

سرکوب، هرچنداثری درجه یک وبدون نقص نیست، ولی دربلبشوی اکران فیلم‌های نازل گیشه‌ای و هرج و مرج سینمای کشور و دوران اسارت انسان معاصر در لابلای چرخ‌دنده‌های تنهایی، گمگشتگی و پریشانی وسرگشتگی، چون در قالب هنر به دنبال هوایی تازه برای رهایی و رستگاری انسان است، فیلمی سالم و محترم است.

 

ارسال نظر