تماس با ما درباره ما
کد خبر: 1038

«سایه تابان» در انتظار بازشدن مرزها

سینماآنلاین: کاوه سجادی‌حسینی گفت: شرایط در حال حاضر، یک شرایط جنگی است و در شرایط جنگی، آدم‌ها با خطر بیشتر کار می‌کنند اما فعالیت اجتماعی را نمی‌توان تعطیل کرد و نمی‌توان دست روی دست گذاشت.

کاوه سجادی حسینی: جامعه در شرایط جنگی است اما نباید متوقف شد

به گزارش سینماآنلاین، «کاوه سجادی‌حسینی» کارگردان سینما بعد از ساخت فیلم‌های «بوفالو» و «شب، بیرون» در یک سال گذشته علاوه بر تدریس و فیلمنامه‌نویسی و ساخت فیلم کوتاه و ...، فیلم بلند سینمایی «بی‌سر» را کارگردانی کرد که آماده نمایش است. او درباره فعالیت‌های تازه خود گفت: پروانه ساخت یک سریال برای شبکه نمایش خانگی به نام «سایه تابان» به تهیه‌کنندگی مجتبی متولی و نویسندگی نوشین معراجی را گرفته‌ام که یک تریلر عاشقانه با تم جنایی است. بخشی از فیلمبرداری این سریال در تهران می‌گذرد و برای بخشی از آن باید به ترکیه سفر کنیم که امیدوارم مرزها زودترباز شود تا پس از هماهنگی و اخذ مجوزهای نهایی بتوانیم آن قسمت‌ها را جلوی دوربین ببریم.

او درباره سایر فعالیت‌هایش گفت: ساخت یک کار کمدی را در دست دارم که البته نویسنده‌ کار نیستم اما باید یکسری اقدمات را برای کلید زدن کار انجام بدهیم. جدای از این یک فیلمنامه اجتماعی هم در دست دارم.

سجادی‌حسینی از آن جمله سینماگرانی است که با وجود فعالیت در سینمای حرفه‌ای خود را از زمینه‌های دیگری چون ساخت فیلم کوتاه و دستیاری دور نکرده است. او در این زمینه گفت: فیلم کوتاه «من را نپوشان» را ساخته‌ام که در حال گذراندن مراحل فنی خود است. فیلمی که در مجموعه کارهای کوتاه من قرار دارد و در اصل یک اپیزود در این مجموعه فیلم است.

او همچنین با توجه به سابقه دستیاری «اصغر فرهادی» در فیلم «فروشنده»، در پاسخ به این پرسش که اگر شرایط پیش بیاید باز هم با این فیلمساز همکاری می‌کند؟، گفت: اگر شرایطش باشد حتما قبول می‌کنم، زیرا من از اصغر فرهادی بسیار یاد گرفته‌ام. البته شاید بگویید که من در حال حاضر فیلمساز هستم و برایم سخت است، اما واقعا حضور در کنار اصغر فرهادی برایم لذت‌بخش است.

سجادی‌حسینی درباره شگرد خود در نگارش  ایده و فیلمنامه گفت: من معمولا روی موضوع خاصی تمرکز نمی‌کنم و ایده‌ها براساس فضا و قصه‌های پیرامونم شکل می‌گیرند. از تعریف یک قصه و خاطره تا تصویری که توجهم را به خود جلب می‌کند... به عنوان مثال در فیلم «بوفالو»، چیزی که در ابتدا در ذهنم شکل گرفت گریه یک زن کنار خانه در حال سوختنش بود و از آنجا به آن فکر کردم و تصویرسازی کردم تا تبدیل به یک فیلم‌نامه شد. یا منشأ نگارش قصه «من را نپوشان»، خودکشی همسایه ۶٠ ساله من بود که تبدیل به یک فیلمنامه شد.

او در گفت‌وگو با سینماآنلاین درباره‌ بازیگرانی که هرروز بدون هیچ آموزش و تلاشی به سینما اضافه می‌شوند، بی آنکه به سینما چیزی اضافه کنند، گفت: حضور خوانندگان و ورزشکاران یک بار تجاری دارد اما بحث دیگر حضور کسانی است که صرفا دوست دارند بازیگر شوند. من تا به امروز سعی کرده‌ام در فیلم‌هایم اتفاقی نیفتد که بازیگرانی از این دست را جلوی دوربین بیاورم و همیشه سعی می‌کنم بازیگران تئاتر را به کار دعوت کنم. بخشی از این آسیب، به نگاه فیلمسازها برمی‌گردد و بخشی به آموزشگا‌ه‌هایی که به این عزیزان، بازیگری را به طور ناقص یاد می‌دهند.... البته هستند دوستانی که واقعا برای آموزش بازیگری تلاش می‌کنند.

سجادی‌حسینی درباره شرایط کرونایی سینمایی ایران، بازگشایی سینماها و اثر این شرایط بر تولید فیلم نیز گفت: واقعیت این است که ما در برخورد با این بیماری یک توقف اشتباه داشتیم. در حال حاضر اجرای نمایش‌ها در سالن‌های خصوصی در حال شروع شدن است زیرا سالن‌ها در حال ضرر دادن هستند و البته امیدوارم شرایط به یک روال عادی برگردد.

او تأکید کرد: باید توجه داشت که شرایط در حال حاضر یک شرایط جنگی است و در شرایط جنگی، آدم‌ها با خطر بیشتر کار می‌کنند اما فعالیت اجتماعی را نمی‌توان تعطیل کرد و نمی‌توان دست روی دست گذاشت؛ کرونا فعلا هست. ما باید پروتکل‌ها را رعایت کنیم تا اتفاق‌های بدتری نیفتد.

این کارگردان و مدرس سینما درباره سینمای پساکرونا گفت: اگر کرونا تمام شود، بعد از طی یک دوره زمانی، می‌توانیم به گذشته‌ای که بود، بازگردیم؛ اما در کل، باید توجه داشت که سینمای ایران رو به ورشکستگی است و نشانه مشخصش هم این است که در حال حاضر سود ساخت فیلم در تولید است که این اتفاق درست نیست و به سینما لطمه می‌زند زیرا سود باید در اکران باشد...


سعیده احمدی

 

ارسال نظر